Wpływ Glikokortykoidów wziewnych w dzieciństwie na wzrost u dorosłych AD 7

Badacze biorący udział w tym badaniu opierali swoje wnioski na braku długoterminowego wpływu na wzrost na stwierdzenie, że zarówno osoby kontrolne, jak i uczestnicy otrzymujący budezonid osiągnęli przewidywany wzrost dorosły, a nie losowe porównanie wysokości dorosłych osiągniętych przez dwie grupy. Deficyt prędkości wzrostu, który obserwowaliśmy w grupie budezonidu, w porównaniu z grupą placebo, w ciągu pierwszych 2 lat leczenia był głównie wśród dzieci przed okresem dojrzewania (ryc. S2 w dodatku uzupełniającym). Nasza zdolność do dalszego rozplątania skutków czasu trwania leczenia, wieku leczenia i stanu dojrzałości podczas leczenia prędkości wzrostu była ograniczona z powodu zakłopotania. Niemniej jednak wpływ na budesonid osoby dorosłej w porównaniu z placebo został wyraźnie wykazany w populacji CAMP.
Dwa poprzednie roczne badania dipropionianu beklometazonu wykazały również większe zmniejszenie wzrostu u dzieci w okresie przed pokwitaniem niż u dzieci pokwitających.26,27 Podobnie jak w innych badaniach, w których dzieci przed okresem dojrzewania otrzymały różne dawki tych samych wziewnych glikokortykosteroidów, które wykazały efekt dawka-odpowiedź. w odniesieniu do wzrostu, 28,29 nasze badanie wykazało zależny od masy efekt zależny od dawki u uczestników CAMP (tabela S3 w dodatkowym dodatku).
Stwierdziliśmy, że dłuższy czas od rozpoznania astmy przy wejściu do próby i atopii (jakiekolwiek dodatnie testy skórne) były niezależnymi czynnikami ryzyka dla krótszego wzrostu dorosłego (Tabela S3 w Dodatku Uzupełniającym). Inni badacze zgłaszali zwiększoną częstość występowania niskiego wzrostu u dzieci z atopią i astmą. Jedno z tych badań31 wykazało, że niski wzrost był związany z wczesnym początkiem astmy (przed ukończeniem 3 lat), co jest zgodne z naszymi danymi. Jednak opóźnienie wzrostu indukowane atopią wiązało się z opóźnieniem w dojrzewaniu kości i dlatego uważano, że nie będzie ono wpływać na wzrost dorosłych.32,33 Nasze wyniki sugerują, że kiedy astma i atopia osłabiają wzrost, deficyt może utrzymywać się do wieku dorosłego.
Wybraliśmy dawkę dobową 400 .g budezonidu do próby CAMP, aby zapewnić działanie terapeutyczne zarówno dzieciom z łagodną astmą, jak i pacjentom z umiarkowaną astmą.2 Od tego czasu wykazano, że codzienne podawanie 200 .g budezonidu za pomocą inhalator suchego proszku skutecznie kontroluje objawy astmy i zmniejsza zaostrzenia u dzieci w wieku od 5 do 11 lat.3 Nawet przy tej mniejszej dawce odnotowano średnie zmniejszenie o 1,0 cm w ciągu pierwszych 2 lat leczenia.3 Chociaż układowy efekty wziewnych glikokortykosteroidów zależą od dawki, zależą również od indeksu terapeutycznego specyficznego wziewnego glikokortykosteroidu i zastosowanego urządzenia dostarczającego.4-9 Dlatego wydaje się rozsądne wybranie glikokortykosteroidów wziewnych i urządzeń o wyższych indeksach terapeutycznych i zastosowanie ich w najniższych skutecznych dawkach u dzieci z uporczywą astmą.1,9
Podsumowując, zmniejszenie wzrostu obserwowane w pierwszych latach stosowania wziewnych glikokortykosteroidów u dzieci przed okresem dojrzewania utrzymuje się jako obniżona wysokość dorosłego Jednak w informacjach na temat wziewnych glikokortykosteroidów i ich skutków ubocznych, które są dostarczane rodzicom, potencjalny wpływ na wzrost dorosłych musi być zrównoważony z dużą i dobrze ustaloną korzyścią tych leków w kontrolowaniu uporczywej astmy. W celu zminimalizowania obawy o wpływ wziewnych glikokortykosteroidów na wysokość dorosłego pacjenta należy stosować najniższą skuteczną dawkę w celu kontroli objawów.
[podobne: patrycja fiegler rudol, medfemina wrocław, vident bydgoszcz ]