Wydalanie zasadowego fosforanu jodu

Wydalanie zasadowego fosforanu jodu góruje nad wydalaniem węglanu sodu, dzięki czemu dwuwęglan sodu wraca do krwi, spełniając dalej rolę buforową. Jeżeli ten mechanizm nie wystarczy do zobojętnienia nadmiaru kwasów i nagromadzają się one w dalszym ciągu, to nerki wytwarzają większe ilości amoniaku, który zobojętnia powstałe kwasy i przez to zaoszczędza rezerwy zasadowe krwi. Do tworzenia się jednak amoniaku potrzebny jest azot, dlatego też ilość amoniaku w moczu zależy nie tylko od zawartości kwasów we krwi, lecz także od obecności we krwi ciał zawierających azot. Dlatego też u trawożernych po wprowadzeniu do krwi kwasów wytwarza się znacznie mniej amoniaku przechodzącego do moczu niż u mięsożernych. W związku z tym stopień zakwaszenia ustroju cechuje się nie ilością amoniaku w moczu, lecz stosunkiem azotu amoniaku do azotu mocznika, czyli tak zwanym wskaźnikiem amoniakalnym w moczu. Read more „Wydalanie zasadowego fosforanu jodu”

LECZENIE BALNEOLOGICZNE

W zaparciu stolca na tle krwistości brzusznej (plethora abdominalis) leczenie gorzką wodą mineralną lub wodą alkaliczno-glauberską bywa nieraz bardzo skuteczne, Prócz diety i picia wód mineralnych leczenie balneologiczne chorób jelit polega na stosowaniu kąpieli wzmacniających ustrój oraz gorących okładów borowinowych na okolicę brzucha w przypadkach przewlekłych spraw zapalnych okołookrężniczych. Przeciwwskazanie do leczenia balneologicznego stanowią ostre choroby jelit, nowotwory jelit, choroba wrzodowa dwunastnicy oraz jelita czczego w okresie zaostrzenia, przewlekłe wrzodziejące zapalenie jelit, gruźlica, skrobiawica, promienica jelit. We wtórnych chorobach jelit powstających na tle chorób żołądka, wątroby, narządu oddechowego, narządu krążenia, zaburzeń przemiany materii itd. wskazania do leczenia balneologicznego i samo postępowanie balneologiczne uzależnia się od choroby podstawowej. Leczeniem balneologicznym jest także leczenie winogronowe. Read more „LECZENIE BALNEOLOGICZNE”

Wrzód bywa przewaznie jeden

W statystyce sekcyjnej lwowskiej A. Gluzińskiego wrzód dwunastnicy przypada najczęściej na wiek od drugiego do piątego dziesiątka życia, najmłodszy chory miał osiem tygodni, najstarszy 90 lat. Mężczyźni stanowią 58% przypadków wrzodu dwunastnicy, kobiety 42%. Tak samo przedstawia, się pod względem płci sprawa na materiale sekcyjnym Zakładu Anatomii Patologicznej Uniwersytetu Jagiellońskiego, opracowanym również przez A. Gluzińskiego: mężczyźni stanowią w tym materiale 59 %, ,kobiety 41 % przypadków wrzodu dwunastnicy. Read more „Wrzód bywa przewaznie jeden”

Nadmierna czynnosc ruchowa zoladka w okresie dwunastniczej jego czynnosci ruchowej uzaleznia sie od podniecenia blony miesnej zoladka oraz opuszki dwunastnicy

Nadmierną czynność ruchową żołądka w okresie dwunastniczej jego czynności ruchowej uzależnia się od podniecenia błony mięsnej żołądka oraz opuszki dwunastnicy. Temu stanowi towarzyszy zwiotczenie dolnych części dwunastnicy. Objawia się ono na ekranie rentgenowskim zaleganiem masy kontrastowej w dolnym odcinku dwunastnicy. Zaleganie kontrastu jest równoczesne ze wzmożonymi ruchami robaczkowymi żołądka oraz z przelotnym wypełnieniem opuszki dwunastnicy. Zaburzenia ruchowej czynności żołądka w rozmaity sposób kojarzą się z zaburzeniami czynności wydzielniczej. Read more „Nadmierna czynnosc ruchowa zoladka w okresie dwunastniczej jego czynnosci ruchowej uzaleznia sie od podniecenia blony miesnej zoladka oraz opuszki dwunastnicy”

Wygojenie moze nastapic juz po jednym lub po kilku okresach choroby

Wygojenie może nastąpić już po jednym lub po kilku okresach choroby. W innych przypadkach choroba przeciąga się na lata, dając okresy zwolnień, i wtedy może wieść do wyniszczenia chorego wskutek stałego ograniczania się w pożywieniu, krwawień i innych powikłań. Bliznowaciejąc wrzód, usadowiony tuż przy odźwierniku, może wieść do zwężenia odźwiernika, rzadziej do zwężenia dwunastnicy. Częściej zwężenie bywa pochodzenia czynnościowego. Wrzód dwunastnicy, zwłaszcza tylnej jej ściany, rzadziej niż wrzody żołądka przebija się do wolnej jamy otrzewnej, wywołując ropne jej zapalenie (peritonitis perforativa purulenta diffusa acuta), albo do przestrzeni otorbionej, wywołując ograniczone zapalenie otrzewnej. Read more „Wygojenie moze nastapic juz po jednym lub po kilku okresach choroby”

Ostatecznie o slusznosci rozpoznania upewnia stwierdzenie bezposrednich oznak radiologicznych wrzodu dwunastnicy.

Ostatecznie o słuszności rozpoznania upewnia stwierdzenie bezpośrednich oznak radiologicznych wrzodu dwunastnicy. Prócz stwierdzenia wrzodu w rozpoznaniu należy uwzględnić także ogólny stan chorego, jego konstytucję i wpływy zewnętrzne, by wyjaśnić podstawę, na której rozwinęła się choroba. Rozpoznanie różnicowe. Choroba wrzodowa dwunastnicy ma z chorobą wrzodową żołądka ze stanowiska obrazu klinicznego jako cechy wspólne: bóle w dołku sercowym, wymioty, stolce smołowate, krwawienia- utajone, nadkwaśność soku żołądkowego, kurcze odźwiernika, skłonność do zaparcia i okresowość przebiegu. W różnicowaniu za chorobą wrzodową dwunastnicy przemawia następujący zespół: l) wyraźniejsza okresowość w przebiegu choroby; 2) bóle późniejsze, mianowicie w 2-4 godziny po jedzeniu; 3) bóle głodowe, pojawiające się nocą lub rano na czczo, łagodniejące po spożyciu pokarmu stałego lub płynnego; 4) trwanie bólów nieraz od jednego posiłku do następnego z osłabieniem ich siły lub chwilowym znikaniem wkrótce po spożyciu nowego pokarmu; w przeciwieństwie do tego we wrzodzie żołądka bóle trwają mniej więcej godzinę i znikają zwykle zupełnie, pojawiając się ponownie w %-1 godzinę po pobraniu pokarmu; 5) mniejsza zależność bólów od jakości pokarmów; 6) bolesność uciskowa dwa palce powyżej poprzecznej linii pępkowej między prawą linią mostkową a przymostkową w przeciwieństwie do wrzodu żołądka, w którym punkt bolesny znajduje się w nadbrzuszu w linii pośrodkowej ciała lub częściej na lewo od niej; 7) krew utajona w kale-przy braku jej w zawartości żołądkowej; 8) obfitsze krwotoki wskutek nadżarcia większych naczyń krwionośnych; 9) częściej stolce smołowate niż krwawe wymioty; 10) wymioty bywają rzadziej; 11) nadmierne wydzielanie soku żołądkowego o torze wspinającym ogólnej kwaśności i wolnego kwasu solnego bywa znacznie częstsze w chorobie wrzodowej dwunastnicy; 12) w początkowym okresie wydzielania soku żołądkowego w obrazie radiologicznym wzmożone ruchy robaczkowe żołądka i przelotne wypełnianie się opuszki dwunastnicy; 13) inne objawy radiologiczne wrzodu dwunastnicy. Read more „Ostatecznie o slusznosci rozpoznania upewnia stwierdzenie bezposrednich oznak radiologicznych wrzodu dwunastnicy.”

Rozróznic chorobe wrzodowa dwunastnicy i jej nadzerki mozna biorac w rachube czynnik przyczynowy, którym dla nadzerek sa rozlegle oparzenia skóry.

Nadto tor asteniczny wydzielniczej czynności żołądka z nadkwaśnością cechujący się spadkiem po drugim śniadaniu najwyższych poziomów ogólnej kwaśności i wolnego kwasu solnego nadkwaśnego soku żołądkowego, przekraczający przemawia raczej za chorobą wrzodową dwunastnicy niż żołądka, a tor prawidłowy z niedokwaśnością objawiający się zwiększeniem najwyższych wartości ogólnej kwaśności i wolnego kwasu solnego soku niedokwaśnego po drugim śniadaniu z soku kapusty, nie przekraczającym 0-20°, przemawia raczej za chorobą wrzodową żołądka, gdyż w chorobie wrzodowej dwunastnicy spostrzega się taki tor rzadko (Tadeusz Orłowski). Rozróżnić chorobę wrzodową dwunastnicy i jej nadżerki można biorąc w rachubę czynnik przyczynowy, którym dla nadżerek są rozległe oparzenia skóry. Objawy kliniczne wrzodu -dwunastnicy spostrzega się w nieżycie dwunastnicy z tą jednak różnicą, że w nieżycie dwunastnicy nie ma znamiennych dla wrzodu objawów radiologicznych. Wrzód dwunastnicy przebiegający z niedokwaśnością może być mylnie rozpoznany jako rak żołądka. Za wrzodem przemawia okresowość zaostrzeń choroby oraz mniejsza stałość krwi utajonej w stolcach. Read more „Rozróznic chorobe wrzodowa dwunastnicy i jej nadzerki mozna biorac w rachube czynnik przyczynowy, którym dla nadzerek sa rozlegle oparzenia skóry.”

Przedoperacyjna diagnoza łagodnych guzowatych tarczycy z nieokreśloną cytologią AD 3

W trakcie badania zarówno pacjenci, jak i lekarze byli nieświadomi wyników testów z klasyfikatorem ekspresji genów (Afirma). Próbki do aspiracji cienkoigłowej uzyskano od pacjentów w 49 miejscach w Stanach Zjednoczonych (patrz Dodatek dodatkowy, dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu). Miejsca badań były reprezentatywne dla ośrodków akademickich i środowiskowych w 26 stanach. Drobiazgowe aspiracje obejmowały od dwóch do pięciu igłowych wstawek w obrębie każdego guzka, a 99% było kierowanych ultrasonograficznie. Read more „Przedoperacyjna diagnoza łagodnych guzowatych tarczycy z nieokreśloną cytologią AD 3”

Przedoperacyjna diagnoza łagodnych guzowatych tarczycy z nieokreśloną cytologią AD 6

Odsetek złośliwych zmian w tych trzech niezależnych kategoriach wynosił odpowiednio 24%, 25% i 62%, dając odpowiednie wartości predykcyjne ujemne 95%, 94% i 85%. Z 47 próbek, które były łagodne pod względem cytologicznym, 3 (6%) były złośliwe w ocenie histopatologicznej. Chociaż można to uznać za oszacowanie odsetka wyników fałszywie ujemnych dla próbek łagodnych pod względem cytologicznym, pacjenci mogli również przejść operację na podstawie innych cech odróżniających je od populacji ogólnej. Niemniej jednak klasyfikator ekspresji genów poprawnie zidentyfikował wszystkie 3 z tych złośliwych próbek jako podejrzane. Read more „Przedoperacyjna diagnoza łagodnych guzowatych tarczycy z nieokreśloną cytologią AD 6”