Ogólnokrajowy protokół dla pierwotnej PCI w zawale mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST czesc 4

Normalnie rozłożone zmienne ciągłe porównano z t-Studenta. Przedziały czasowe analizowano za pomocą testu U Manna-Whitneya. Analizy przeprowadzono przy użyciu oprogramowania Systat, wersja 11.0 (Systat). Wartość AP 0,05 lub mniej została uznana za wskazującą na istotność statystyczną. Wyniki
Charakterystyka pacjentów
Od maja 2005 r. Do 30 kwietnia 2006 r. 344 pacjentów z potwierdzonym zawałem mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST zostało skierowanych na pierwotną PCI do ośrodka kardiologicznego. Spośród tych pacjentów, 135 (39,2%) zostało skierowanych bezpośrednio z pola przez ratowników medycznych, a 209 (60,8%) zostało skierowanych z oddziałów ratunkowych szpitala. Wśród pacjentów, którzy potrzebowali transferu między szpitalnego, 104 (49,8%) początkowo zgłaszało się do pogotowia ratunkowego karetką pogotowia, a 105 (50,2%) przyjechało własnym transportem. Powody, dla których nie zwrócono się bezpośrednio z pola do ośrodka opieki kardiologicznej, obejmowały brak zaawansowanego sanitariusza ratunkowego w karetce pogotowia, niekwalifikowane wyniki w przedszpitalnym EKG oraz obecność ciężkiej niestabilności hemodynamicznej.
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka wyjściowa pacjentów. Wyjściową charakterystykę pacjentów przedstawiono w tabeli 1. Średnia wieku pacjentów (. SD) wynosiła 62,5 . 13,2 lat, a 21,2% – co najmniej 75 lat. Zawał ściany przedniej był obecny u 42,2% pacjentów, a klasa wg Killipa w 81,4%. Wyjściowa charakterystyka pacjentów, którzy zostali przeniesieni bezpośrednio z pola, była podobna do cech pacjentów wymagających transferu szpitalnego, z wyjątkiem wyższego szacowanego klirensu kreatyniny w tej drugiej grupie.
Leczenie
Wszystkim 344 pacjentom, którzy zostali skierowani na PCI, poddano cewnikowanie serca: selektywną angiografię obu tętnic wieńcowych uzyskano u 343 pacjentów (99,7%), a PCI u 322 pacjentów (93,6%). Ułatwione PCI z tenekteplazą przeprowadzono u siedmiu pacjentów (2,0%) z powodu spodziewanych opóźnień przed procedurą cewnikowania. Żaden pacjent nie był leczony samą fibrynolizą. Dwóch pacjentów (0,6%) zostało poddanych natychmiastowemu zabiegowi pomostowania, a jeden pacjent wymagał awaryjnej operacji obejścia, ponieważ pierwotna PCI nie powiodła się.
Czas na leczenie
Tabela 2. Tabela 2. Krytyczne przedziały czasowe w minutach. Rysunek 1. Rysunek 1. Skumulowane przedziały czasu do pojawienia się balonu. Wśród pacjentów, którzy zostali przeniesieni do wyspecjalizowanego ośrodka pierwotnej przezskórnej interwencji wieńcowej, czasy od drzwi do balonów poniżej 90 minut uzyskano u 79,7% pacjentów przeniesionych bezpośrednio z pola iu 11,9% pacjentów, którzy zostali przeniesieni z oddziały ratunkowe; czas przejścia od balonu do mniej niż 120 minut osiągnięto u 95,9% pacjentów przeniesionych z pola iu 44,9% pacjentów przeniesionych z oddziałów ratunkowych (panel A). Czas od EKG do balonu (panel B) oraz czas od wystąpienia do czasu balonu (panel C) były również krótsze u pacjentów, którzy zostali skierowani bezpośrednio z pola.
Przedziały czasowe są pokazane w Tabeli 2. Mediana czasu od początku do końca dla wszystkich pacjentów wynosiła 101 minut (zakres międzykwartylowy, od 76 do 133). Mediana czasu od podania drzwi do balonu była krótsza u pacjentów, którzy zostali skierowani z pola (69 minut, odstęp międzykwartylny, od 43 do 87) niż u pacjentów wymagających transferu w trakcie hospitalizacji (123 minuty, zakres międzykwartylowy, 101 do 153; P <0,001) [hasła pokrewne: jakub bednaruk twitter, diagter swarzędz, patrycja fiegler rudol ]