Ogólnokrajowy protokół dla pierwotnej PCI w zawale mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST cd

Sposób przyjazdu był albo transportem własnym, albo karetką. Powody, dla których nie przekazano bezpośrednio z pola do centrum PCI, podano powyżej. Pacjentki zostały wstępnie poddane triagacji przez pielęgniarkę, a następnie ocenione przez lekarza oddziału ratunkowego. Wszyscy pacjenci, u których wystąpiły objawy przed upływem 12 godzin lub krócej przed prezentacją, oraz uniesienie odcinka ST o co najmniej mm na dwóch lub więcej sąsiednich odprowadzeniach w 12-odprowadzeniowych EKG kwalifikowały się do bezpośredniego przeniesienia do centrum kardiochirurgii w przypadku pierwotnej PCI. Centrum opieki kardiologicznej zostało połączone podziemnym tunelem do jednego z czterech szpitali i zapewniało całodobowe usługi personelu kardiologicznego w celu oceny pacjentów w izbie przyjęć tego szpitala; personel kardiologii był odpowiedzialny za aktywację zespołu w celu przeprowadzenia pierwotnej PCI za pośrednictwem centralnego operatora przywoławczego w ośrodku kardiologicznym. Pozostałe szpitalne oddziały ratunkowe znajdowały się w odległości 7 mil od centrum kardiologicznego. W tych miejscach lekarz oddziału ratunkowego, bez konsultacji z kardiologiem lub internistą, zadzwonił do dyspozytora pogotowia, aby umówić się na natychmiastowy transfer. Fibrynoliza była brana pod uwagę, jeśli opóźnienie od wezwania do nadejścia ekipy ratunkowej było dłuższe niż 15 minut. Po umieszczeniu pacjenta w ambulansie w szpitalu środowiskowym ratownicy natychmiast powiadomili centralnego operatora ośrodka kardiologicznego o zbliżającym się nadejściu pacjenta z zawałem serca z uniesieniem odcinka ST, aby aktywować odpowiedni zespół opieki zdrowotnej. Przed zabiegiem PCI wszyscy pacjenci otrzymywali 160 mg aspiryny do żucia, 600 mg doustnego klopidogrelu i 60 jednostek na kilogram masy ciała dożylnie niefrakcjonowanej heparyny (maksymalna dawka, 4000 jednostek).
Pierwotne i wtórne punkty końcowe
Pierwszorzędowym punktem końcowym był odsetek pacjentów, którzy w okresie 90 minut zalecali stosowanie leczenia odruchowego do balonu. Czas od drzwi do balonów był definiowany jako czas, który upłynął między przybyciem do pierwszego szpitala a czasem pierwszej inflacji balonu. W przypadku pacjentów, którzy zostali skierowani bezpośrednio z pola, pierwszym szpitalem był ośrodek opieki kardiologicznej.
Czasy uzyskano z raportów z wezwań pogotowia ratunkowego, kart odwyków z pogotowia ratunkowego, elektronicznego znacznika czasu wydrukowanego na EKG, wygenerowanych komputerowo raportów cewnikowania, które wykorzystywały wprowadzanie danych w czasie rzeczywistym i mapy medyczne. Wartości przepływu wieńcowego w punkcie wyjściowym i po zabiegu zgłoszono zgodnie z klasyfikacją próby trombolitycznej w zawale mięśnia sercowego (TIMI) 12
Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały śmiertelność, ponowne zawał, udar, wstrząs kardiogenny i poważne krwawienie. Reinfarction zdefiniowano jako nawracający ból w klatce piersiowej związany z ponownym zwiotczeniem odcinków ST w związku albo z ponownym umieszczeniem enzymów sercowych (dwa razy powyżej górnej granicy prawidłowego zakresu), albo z angiograficzną dokumentacją reokluzji tętnicy związanej z zawałem. Udar zdefiniowano jako nowy deficyt neurologiczny trwający dłużej niż 24 godziny. Epizody krwawienia zostały zdefiniowane jako poważne lub drugorzędne zgodnie z klasyfikacją TIMI.12 Badanie zostało zatwierdzone przez instytutową komisję recenzyjną w Instytucie Uniwersyteckim Uniwersytetu Ottawskiego.
Analiza statystyczna
Zmienne kategoryczne porównano z użyciem dokładnego testu Fishera
[więcej w: curate lubartów, patrycja fiegler rudol, opuszka dwunastnicy ]