LECZENIE ALKALIAMI

LECZENIE ALKALIAMI (ALKALITHERAPIA) , Leczenie alkaliami w chorobach jelit nie ma tak doniosłego znaczenia, jak w chorobach żołądka. Z chorób jelit stosuje się je w nieżycie i w chorobie wrzodowej dwunastnicy oraz w nieżycie jelita grubego przebiegającym z biegunkami. W wymienionych chorobach dwunastnicy podaje się je wewnętrznie tak, jak w chorobach żołądka, natomiast w przewlekłym nieżycie jelita grubego przebiegającym z biegunkami skuteczniej działa leczenie ciepłymi lewatywami z rozcieńczonej wody wapiennej lub z zawiesiny węglanu wapnia. Prócz tego sole magnezowe stosuje się w zaparciu na tle zwiotczenia jelit, a wapniowe w nieżycie jelita grubego przebiegającym z biegunkami. VII. ALKALOIDY W LECZENIU CHORÓB JELIT (ALCALOIDOTHERAPIA) W chorobach jelit stosuje się z alkaloidów przeważnie przetwory makowca i atropiny. Przetwory makowca stosuje się przede wszystkim dla zahamowania czynności ruchowej jelit oraz jako środki przeciwbólowe. W tym celu podaje się opium purum, extractum opii, także (codeinum) wewnętrznie po 0,015 kilka razy dziennie, gdy zaś chodzi o uzyskanie działania silniejszego, to poskórnie po jednej ampułce pantoponu(pantopon), więc po 0,02 g na raz. Papaweryn(papaverinum muriaticum) stosuje się w dawce 0,015-0,05 dla złagodzenia lub usunięcia stanu kurczowego jelit, natomiast nie można podawać w tym celu morfiny, ponieważ ona wywołuje kurcz odźwiernika i innych zwieraczy przewodu pokarmowego. Przetwory atropiny stosuje się dla zwalczania stanów kurczowyh w przewodzie pokarmowym oraz dla zmniejszenia czynności wydzielniczej gruczołów trawiennych. Samą atropinę w postaci jej siarczanu(atropinum sulfuricum) stosuje się zwykle podskórnie w dawce 0,1 % roztworu (więc w dawce 0,0005-0,001 g), natomiast wyciąg wilczej jagody (extractusii Belladonnae) wewnętrznie po 0,015- -0,02 kilka razy dziennie. VIII. [patrz też: jakub bednaruk twitter, patrycja fiegler rudol, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego ]