Glówne zaburzenia przemiany materii w niedroznosci dwunastnicy polegaja na zmniejszeniu poziomu chloru w osoczu i w krwinkach

Zaburzenia są częstsze w przypadkach zwężenia dwunastnicy poniżej brodawki Vatera i s zwłaszcza silne w ostrej niedrożności dwunastnicy, natomiast w niedrożności przewlekłej nadbrodawkowej może ich nie być wcale albo są one nieznaczne. – Główne zaburzenia przemiany materii w niedrożności dwunastnicy polegają na zmniejszeniu poziomu chloru w osoczu i w krwinkach (dechloruratio sanguinis), wzroście poziomu azotu niebiałkowego (mocznika, kwasu moczowego i in. ) w krwi (Jzocica, azotaemia),odwodnieniu ustroju (dehyclratatio) i alkalozie niegazowej (aicaiosis), Hipochloremia zależy od utraty chloru w obfitych wymiocinach i od ustania wsysania się chloru w dwunastnicy. Azocicę wywołuje przede wszystkim wzmożony toksyczny rozpad białka tkankowego oraz zahamowanie wydzielniczej czynności nerek wskutek wysuszenia ustroju tracącego obficie wodę w wymiocinach. Znaczna utrata chloru pociąga za sobą zwiększenie zasobu zasad osocza (alcalosis). Objawów tych nie ma, jeżeli zwężenie dwunastnicy przebiega bez wymiotów. Objawy podmiotowe i przedmiotowe zwężenia i niedrożności dwunastnicy są niejednakowe, zależnie od miejsca zwężenia. Same przez się nie są one właściwe tylko zwężeniu dwunastnicy, natomiast ich zespół jest dość cechujący. Chorzy uskarżają się zazwyczaj na uczucie pełności i rozdęcia w nadbrzuszu po spożyciu pokarmu. Dolegliwości te stoją w związku z powolniejszym przechodzeniem miazgi pokarmowej przez dwunastnicę i z jej zaleganiem. Prócz tego chorzy odczuwają bóle w nadbrzuszu w prawej jego połowie pojawiające się w 1-2 godziny po jedzeniu lub później. [więcej w: wydzielina z pępka, opuszka dwunastnicy, torbiele tarlova ]